عشقولانه

تو این شهرغریب ترکم وکردی  

مـیون  زامبـولی  رهام  وکردی

جیگر عشقت منو ویلون وکرده

ز عشقولی  دلم  گریون  وکرده

زنخدون تو چال اسکندرون بید

دل مو کله  پا گشته در اون بید

عزیزم خنده هات خیلی شیرین بید

عزیزم رسم  تو عاشق کشون  بید

شنیدم نامزدنگ کردی تودیشب

همیشه کار مو نامزد کشون بید

سه من گرد نخود مصرف وکردم

که  راه  خود کشی گرد نخود  بید

                                  عشق امروزی

ای بابا دنیا پر از فریبه

هر کی بگه دوست دارم دروغه

عشقا همش فریبه

هر کی بگه دوست دارم دروغه

عشقای اینتر نتی همه پر از دروغه

دوست دارم تویه چت ، یه چیزی مثل دوغه

همیشه پیشت میمونم که کشکه

عاشقتم ، دوست دارم فریبه

                             دلم گرفته     

تواین شهرپرازرنگ وریا                خیلی وقتا دل آدم میگیره   

یهو دوتا قطره ی اشک                    توی چشاش جا میگیره

بغض بزرگ وبی صدا                    توی دلش پا میگیره

قلب کوچیک آدما رو یهویی              مه غلیظی میگیره

اینم یکی دیگه از چرت و پرتای خودمه

 کاش میشد مثل  سهراب کوچ کرد

کاش میشد یافت شاخه ی معرفتی

که سخن گفت از آن

کاش دریایی بود

که از آن میل گذشتن داشتیم

به امید شهری که درآن مهر و وفا حرف اول باشد

کاش میشد زورقی میساختیم با درخت اخلاص

و با آن میرفتیم پی شهری که درآن باد و بارانش هم

 رنگ ماندن دارند

سقوط

و من سقوط کرده ام در دشت تنهایی

سکوت است و سکوت، سکوتی بس غریب

غوطه ور شده ام در پوچی و سردرگمی

تمام نشانه ها را نابود باید کرد و رفت .

نمیخواهم پس از من چیزی به یادگار بماند حتی یک تار مو

پس نابود می کنم تمام نشانه ها را یکی پس از دیگری

کاش

کاش میشد کوچ کرد

کاش میشد رفت ازاین دشت پرازرنگ و ریا

کاش میشد مرگ رادرزمان نیازدرآغوش کشید

کاش میشد ماند در سکوت

کاش میشد مرد،درسکوت

کاش میشد درهیاهوی سکوت ساکت ماند

کاش میشد زندگی کرد در مرگ

کاش میشد مرد و رفت